Op 18 mei 2004 is onze dochter Isa geboren. Daarvoor ben ik al eens eerder zwanger geweest maar die zwangerschap eindigde na drie maanden in een miskraam. Dat dat zoveel impact zou hebben op mijn leven had ik nooit verwacht. Na een half jaar heb ik een afscheidsritueel gehouden. Als beeldend kunstenaar maak ik de laatste jaren sculpturen van vilt. Ik heb dan ook van vilt een coconnetje gemaakt waarin ik de persoonlijke dingetjes die ik al voor mijn kindje had, heb gestopt. Ik vond het een mooi afscheid om de cocon mee te geven aan de rivier waar ik vlakbij woon.
Waarom nou een cocon? De associatie met een vlinder was zo groot, of eigenlijk met een vlinder die hij of zij nooit zou worden. Gestopt in z'n de ontwikkeling, in z'n cocon. Het is mooi, warm en zacht zo'n coconnetje.
Ik hoorde dat er meer mensen moeite hadden om hun kindje in een hard houten kistje te begraven. Toen ben ik begonnen met de ontwikkeling van de cocon zoals die er nu is.
Christine Luiten